αστικός αγρός και αντίσταση

Το άστρο της μέρας μόλις είχε σκαπετήσει στον ορίζοντα και η ποτισμένη γη δρόσιζε τις ψυχές από την κούραση του πρώιμου καύσωνα.
Είχαμε κιόλας μαζευτεί στον κύκλο με τις λεβάντες και όπως κάθε φορά η κουβέντα άρχισε από τις φροντίδες για το αγρόκτημα, για τα φυτέματα σε λίγες μέρες που θα είχαμε καθοδική σελήνη, για τα επόμενα καλλιεργητικά σχέδια. Να και τα προσωπικά νέα του καθενός. Να και οι εκλογές σε λίγες μέρες. Να  δώσει ο θεός να ψηφίσουν οι Έλληνες με διαύγεια σκέψης∙ και όχι κοντόφθαλμες επιλογές για το αύριο, αλλά με κάποιο όραμα για το απώτερο μέλλον.
Πολύ εύκολα σε τέτοιες ώρες επιστρέφουν τα κίνητρα του καθενός μας για τη συμμετοχή του στην ομάδα του αγρού. Σε τέτοιες ώρες παρουσιάζεται και η εσωτερική ταυτότητα της κάθε προσωπικότητας και φανερώνονται οι τίτλοι σπουδών στο πανεπιστήμιο του Πνεύματος. 
Και τι δεν ακούς!
Ακούς για την ικανοποίηση της συγκομιδής κι ας είναι λίγες πατάτες, δυο φράουλες, όσες αφήσανε τα παιδιά του νηπιακού σταθμού που έρχονται κάθε βδομάδα, μερικά μαρούλια, ή ένα παντζάρι που καταναλώνεται επιτόπου. Ακούς για τη χαρά την ώρα που από κοινού με τους «συναγρίτες» σκάβεις, ή ποτίζεις.
Δοκιμάζεσαι και δοκιμάζεις στη συν-καλλιέργεια τις ευκολίες ή τις δυσκολίες της κοινοτικής συμβίωσης, μιας και για μερικούς ο αστικός αγρός μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε κατά ένα τρόπο τις συνθήκες ενός μελλοντικού ονείρου, μιας οικοκοινότητας.
Το θέμα της συν-ύπαρξης, συν-εργασίας, συν-καλλιέργειας τόσο σοβαρό εξαιτίας της διαφορετικότητας του διπλανού σου.
Κάποιοι το ξεπερνάνε και προσαρμόζονται∙ κάποιοι όχι και γκρινιάζουν. Μπράβο και στους μεν, μπράβο και στους δε. Το καλό ψωμί θέλει πολύ ζύμωμα.
Ακούς για πειραματισμούς σε σχέση με νέες μεθόδους καλλιέργειας: βιοδυναμική, ομοιοδυναμική, σπορά με σβώλους… Ακούς για δοκιμές φυτέματος φυτών που «ταιριάζιουν» μεταξύ τους ή όχι, που συμπίπτουν σε φάσεις σελήνης «κατάλληλες» ή όχι.
Συμμετέχεις σε προετοιμασία βιοδυναμικών παρασκευασμάτων. Ραντίζεις με αραιώσεις ομοιοπαθητικής.
Νοσταλγείς το κέφι, όταν αργά το βράδυ παίρνουν το λόγο οι κιθάρες. Δόξα τω Θεώ και κιθάρες υπάρχουν και ταμπουράδες και κρουστά∙ ακόμα και φυσαρμόνικες. Κάποια φίλη μας φέρνει στις γιορτές και ακορντεόν. Ολόκληρη ορχήστρα. Αρκεί να είναι διαφορετικά τα όργανα!
Εκεί ακούς και για αντίσταση.
Αντίσταση; ρωτάς λίγο έκπληκτος.
Ναι, αντίσταση και μάλιστα διπλή. Είναι, πρώτα, αντίσταση απέναντι στην απάνθρωπη συμπεριφορά της εξουσίας. Τα παραδείγματα αφθονούν, όσο και η άμμος στο έδαφος του αγρού μας.
Κι όπως ξεραίνονται τα φυτά, αν παραμελήσουμε το πότισμα, έτσι στεγνώνουν και οι
ψυχές των πολιτών μέσα σ’ αυτή την «άνυδρη» κοινωνία. Τα διάφορα νομοθετήματα είναι τα εκτρωματικά έργα ασυνείδητων ή συγκεχυμένων μυαλών, που αδιαφορούν ή που εγκληματικά περιφρονούν τον πολίτη και τις ανάγκες του.
Η δεύτερη όψη της αντίστασης στρέφεται κατά των μεγάλων παρεκκλίσεων, στις οποίες έχει παρασυρθεί το ανθρώπινο πνεύμα χάνοντας την αρχική του κατεύθυνση. Στις μέρες μας είναι φανερό, ότι το άτομο «απο-πνευματώνεται» βυθιζόμενο στην κινούμενη άμμο της υλικής εγωκεντρικής ευμάρειας.
Η αντίσταση, επομένως, έχει να αντιμετωπίσει δυο καταστρεπτικούς μηχανισμούς, με τους οποίους εκφράζεται το «αντι-πνεύμα». Το σημερινό του όνομα είναι «Παγκοσμιοποίηση» με στόχο τον έλεγχο της ανθρωπότητας μέσω της υλικής εξαθλίωσης και εξάρτησης και μέσω της πνευματικής ισοπέδωσης. 
Η ομαδική και σε συνεργασία καλλιέργεια αυτού του αγρού και κάθε άλλου ομαδικά καλλιεργούμενου αγρού αστικού ή περι-αστικού, ή η πλήρης συμμετοχή σε μια πνευματικά υγιή οικοκοινότητα προστατεύει ως ένα βαθμό τα άτομα που συμμετέχουν από τους υπάνθρωπους και τα σκοτεινά τους σχέδια, τα οποία παρουσιάζονται με τόση επιμέλεια περιτυλιγμένα με ένα γιορτινό χρυσόχαρτο.
Η συζήτηση ζεσταίνεται, τώρα και μας παρασύρει.
Ο ένας επιμένει: – Πώς γίνεται να θεωρείς ότι εξελίσσεσαι πνευματικά καλλιεργώντας τον αγρό;
– Με το να παραδεχτείς τον άλλο δίπλα σου, ακόμα και αν κάποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του δε σου αρέσουν. Εκπαιδεύεσαι από τις μεταξύ μας ανομοιότητες και πάνω στη συνεργασία με ένα κοινό στόχο παραμερίζεις τον εγωισμό σου και αναπτύσσεις την ανοχή.
– Αυτή τη συνεργασία με την ανοχή της διαφορετικότητας του άλλου, την καταλαβαίνω∙ είναι η διαδικασία για να φτάσουμε σε ένα ωφέλιμο αποτέλεσμα. Την ωφέλεια δε βλέπω. Η παραγωγή μας, μάλιστα, είναι ακόμα πολύ μικρή για να μετρήσει σαν αποτέλεσμα, για το οποίο μπορείς να ανεχτείς τη διαφορετικότητα του συν-καλλιεργητή.
– Μα, το μεγάλο μάθημα είναι η αναγνώριση της ανομοιότητας των ανθρώπων και, επομένως, ο σεβασμός της διαφορετικότητας του άλλου. Αυτή είναι η μεγάλη και δύσκολη άσκηση και η ίδια αποτελεί την ωφέλεια στο δρόμο της πνευματικής εξέλιξης. Δεν πρόκειται για διαδικασία, αλλά για το σπουδαίο μάθημα που πάντοτε πλάταινε την ανθρώπινη συνειδητότητα.
Το πρόγραμμα της ατομικής και της συλλογικής πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου της Γης βασίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις. Είναι οι σχέσεις στις οποίες έρχεται ο άνθρωπος να δοκιμαστεί, ώστε να απαλλαγεί από χρεοπιστωτικές εκκρεμότητες και παράλληλα να διευρυνθεί ως συνειδητότητα. Θα γνωρίσει τον άλλον και παράλληλα – και μέσω του άλλου – θα γνωρίσει και τον εαυτό του, καθώς θα παρακολουθεί μέσα από την κάθε σχέση τις δικές του στάσεις και αντιδράσεις και αλλαγές. Πίσω από όλα αυτά ανακαλύπτεις τις δικές σου Αρετές, δηλαδή, την αληθινή σου φύση.
Αν, τώρα συσχετίσεις τα βήματα της πνευματικής ωρίμανσης με την αντίσταση προς την εξουσία, να που η συν-καλλιέργεια του αστικού αγρού είναι και μέσον καλλιέργειας της ψυχής, ενώ συγχρόνως αποτελεί καθαρή πολιτική πράξη.
– Τι είδους πολιτική πράξη;
– Είναι πολιτική πράξη, επειδή στρέφεται εναντίον των συνθηκών ζωής που θέλει να επιβάλλει ο Δυνάστης στην ανθρωπότητα. Πολιτική πράξη ως δήλωση στάσης ζωής και ως μήνυμα αντίδρασης.
– Αντίδρασης σε ποιον, σε τι;
– Είναι αντίδραση σε μια παγκόσμια συνομωσία Κεφαλαίου και Εξουσίας. Είναι αντίσταση σε μια γενικευμένη εγκληματική προσπάθεια να εξοριστεί το Πνεύμα από την κοινωνία των ανθρώπων. Αντίσταση στην εξαχρείωση των ηθών. Αντίδραση απέναντι στον πνευματικό θάνατο της ανθρώπινης κοινωνίας. Αντίσταση στη συρρίκνωση και την εκμηδένιση του ατόμου∙ στην υλική και την κοινωνική του εξαθλίωση.
– Γενικότητες!
– Παρακολουθούμε  50 χρόνια τώρα μέσω του σχεδίου της πολιτικής εξουσίας την αστικοποίηση του ελληνικού πληθυσμού, η οποία ισοπέδωσε το άτομο στην υποτέλεια του μεγέθους.
Μεγάλες πόλεις, μεγάλα κτίρια, μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλες αποστάσεις, μεγάλοι αριθμοί, πολλοί θόρυβοι, μεγάλα έξοδα. Πολλές οθόνες που μεταφέρουν απόψεις και όχι ειδήσεις. Πολλές εφημερίδες στα περίπτερα με μεγάλα γράμματα, τους τίτλους ανύπαρκτων καταστάσεων.
Έκτοτε το άτομο βιώνει αποπλανημένο και παραπλανημένο την αίσθηση της ασημαντότητάς του, της μικρότητας του μεγέθους του, της αδυναμίας και της αναποτελεσματικότητάς του, μακριά από τα όνειρα, στην ανησυχία του αύριο και στο φόβο. Ένα γκριζοσκότεινο πολύποδο ζώο που σφίγγει την καρδιά και κόβει την ανάσα. Α-συνειδησία και Απελπισία. Ένα ακόμα νούμερο της μάζας των χειραγωγημένων υπηρετών της εξουσίας. 
Μαζί με αυτή υπονομεύτηκε η φυσική σχέση παραγωγών και Γης και η σχέση αντιστοιχίας και αναλογικότητας μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών. Αλλά έτσι υπονομεύτηκε και η πραγματική σχέση μεταξύ των ανθρώπων και της πνευματικής τους πηγής.
Στη διακοπή αυτής της σχέσης μπήκαν αυτόκλητα ως μεσάζοντες τα θρησκευτικά ιερατεία. Φροντίζοντας για το προσωπικό τους συμφέρον οδήγησαν σε διαστροφή την πίστη των ανθρώπων.
Στη διακοπή της φυσικής σχέσης καλλιεργητών και Γης εισχώρησαν οι χημικές βιομηχανίες και στη διακοπή της σχέσης μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών αναπτύχθηκε ο κοινωνικός καρκίνος των μεσεμπόρων.
Τελικά σε μας τι απομένει για να αντισταθούμε στην υποδούλωση της ψυχής μας; Η δημιουργία σχέσεων! Αυτή που υπονομεύεται από το θηρίο του αστισμού.
Μέσω των ανθρώπινων σχέσεων μπορεί το άτομο να ξαναγίνει άνθρωπος.
Επομένως κάθε συνθήκη, κάθε συνεργασία, κάθε αλληλέγγυα σχέση πάνω στη βάση  του οποιουδήποτε υλικού στόχου, αλλά κυρίως πάνω στην αποκατάσταση της σχέσης μας με τη Γη και τη Φύση, που θα προωθεί την αναγνώριση και το σεβασμό της διαφορετικότητας του άλλου και θα προϋποθέτει την ελεύθερη έκφραση του διπλανού μας, αποτελεί πνευματική κατάκτηση και ταυτόχρονα αντίσταση ενάντια στα σχέδια του κάθε δυνάστη. Συγχρόνως είναι και το μήνυμά μας προς τους συνανθρώπους μας. 
Αυτές τις φυσικές σχέσεις ζητούμε να επαναφέρουμε στο μικρό ή μεγάλο χώρο επιρροής μας, γι’ αυτό βρισκόμαστε συν-καλλιεργητές στον αστικό αγρό Χαλανδρίου «Εν Δυνάμει».  
Είχαν φτάσει τα μεσάνυχτα και δεν υπήρχε διάθεση να γυρίσουμε στα σπίτια μας.
Αποχαιρετιστήκαμε με σκέψεις καθώς ο διάλογος συνεχιζόταν μέσα στον καθένα.
Ως την επόμενη συνάντηση
Advertisements

2 thoughts on “αστικός αγρός και αντίσταση

Add yours

  1. αντίσταση είναι και το να γίνεται κάποιος αυτάρκης διατροφικά, να μην τρώει ότι του πλασάρουν τα σουπερμάρκετ ως τροφή,
    αντίσταση είναι και το να μην υποστηρίζει τις πολυεθνικές χημικο-βιομηχανίες αγοράζοντας λιπάσματα και ζιζανιοκτόνα…
    έλεγε μία φίλη (παλιά τραπεζική υπάλληλος) προ ημερών: “ένας σπόρος ηλίανθου παράγει 950 σπόρους… ποιά άλλη τράπεζα σου δίνει τέτοιο επιτόκιο;”

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Ο κήπος της αειφορίας

Τοπικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ΔΙΠΕ Δυτικής Αττικής

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

Urban Botany

Just another WordPress.com site

in the garden

from the newstead community garden

Αστικός Αγρός Χαλανδρίου

τόπος συνάντησης, σκέψεις, φωτογραφίες, ιδέες, προβληματισμοί και δράσεις ενός μικρού κοινοτικού εγχειρήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής

%d bloggers like this: