Φλεβάρης

χειμωνιάτικο απόγευμα στον αγρό
“….Ο χρόνος (το ημερολόγιο, η ώρα) και ότι σχετίζεται με αυτά, (οι προθεσμίες, τα ραντεβού), είναι ο τρόπος που ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος «δομεί» το ξετύλιγμα της ζωής του. Κι όπως και κάθε «δομή», από τη μια εξυπηρετεί, προστατεύει, από την άλλη όμως περιορίζει, πιέζει, «φυλακίζει» (την ψυχή μας).
Στην παραδοσιακή αγροτική κοινωνία, ο χρόνος προσλαμβάνεται διαφορετικά: είναι απλώς αυτό που συμβαίνει κάθε στιγμή. «Φλεβάρης κουτσοφλέβαρος και του τσαπιού ο μήνας»: ήρθε ο καιρός λοιπόν να σκάψουμε τα περβόλια για τα καλοκαιρινά κηπευτικ“….Ο χρόνος (το ημερολόγιο, η ώρα) και ότι σχετίζεται με αυτά, (οι προθεσμίες, τα ραντεβού), είναι ο τρόπος που ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος «δομεί» το ξετύλιγμα της ζωής του. Κι όπως και κάθε «δομή», από τη μια εξυπηρετεί, προστατεύει, από την άλλη όμως περιορίζει, πιέζει, «φυλακίζει» (την ψυχή μας).
Στην παραδοσιακή αγροτική κοινωνία, ο χρόνος προσλαμβάνεται διαφορετικά: είναι απλώς αυτό που συμβαίνει κάθε στιγμή. «Φλεβάρης κουτσοφλέβαρος και του τσαπιού ο μήνας»: ήρθε ο καιρός λοιπόν να σκάψουμε τα περβόλια για τα καλοκαιρινά κηπευτικά. Κοινωνική πίεση δεν υπάρχει, μόνο η αναγκαιότητα που επιτάσσει η φύση και ο ετήσιος κύκλος. Αν δεν γίνει στην ώρα του, δεν θα φας!
Επιπλέον, όλα τα μέλη μιας τέτοιας παραδοσιακής κοινότητας βίωναν παράλληλα και με τον ίδιο τρόπο το χρόνο (κι άρα χωρίς ένταση μεταξύ τους). Συχνά δούλευαν δίπλα – δίπλα εξάλλου, στο μάζεμα της ελιάς ή τον τρύγο, όπου εκ περιτροπής βοηθούσε όλο το χωριό. Δεν συζητώ το θεραπευτικό δυναμικό που εμπεριέχει μια τέτοια διαδικασία, όσοι καλλιεργούν συλλογικά το γνωρίζουν.
Σε αυτό το πνεύμα, του να ξανασυνδεθούμε με κύκλους αρχέγονους,  αλλά κι αυτή την αίσθηση μιας άλλης ελευθερίας, θυμόμαστε κάθε φορά στην ατζέντα του διμήνου μαζί με το πρακτικό κομμάτι – τις εργασίες δηλαδή αυτές καθεαυτές – και γιορτές, έθιμα και παροιμίες.
 ά. Κοινωνική πίεση δεν υπάρχει, μόνο η αναγκαιότητα που επιτάσσει η φύση και ο ετήσιος κύκλος. Αν δεν γίνει στην ώρα του, δεν θα φας!
Επιπλέον, όλα τα μέλη μιας τέτοιας παραδοσιακής κοινότητας βίωναν παράλληλα και με τον ίδιο τρόπο το χρόνο (κι άρα χωρίς ένταση μεταξύ τους). Συχνά δούλευαν δίπλα – δίπλα εξάλλου, στο μάζεμα της ελιάς ή τον τρύγο, όπου εκ περιτροπής βοηθούσε όλο το χωριό. Δεν συζητώ το θεραπευτικό δυναμικό που εμπεριέχει μια τέτοια διαδικασία, όσοι καλλιεργούμε συλλογικά το γνωρίζουμε.
Σε αυτό το πνεύμα, του να ξανασυνδεθούμε με κύκλους αρχέγονους,  αλλά κι αυτή την αίσθηση μιας άλλης ελευθερίας, θυμόμαστε κάθε φορά στην ατζέντα του διμήνου μαζί με το πρακτικό κομμάτι – τις εργασίες δηλαδή αυτές καθεαυτές – και γιορτές, έθιμα και παροιμίες. “
(έγραψε ο Μάριος Δεσύλλας, που είναι και η έμπνευσή μας στον αγρό)

Καλέντουλα: ήρθε προ 2 μηνών από το Βόλο και άνθισε στο χωράφι μας!
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Ο κήπος της αειφορίας

Τοπικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ΔΙΠΕ Δυτικής Αττικής

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

Urban Botany

Just another WordPress.com site

in the garden

from the newstead community garden

Αστικός Αγρός Χαλανδρίου

τόπος συνάντησης, σκέψεις, φωτογραφίες, ιδέες, προβληματισμοί και δράσεις ενός μικρού κοινοτικού εγχειρήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής

%d bloggers like this: