Πώς μπορεί ένα φυλλαράκι καρπουζιάς να διώξει την απελπισία

 Πως;;;  Ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός, στις επόμενες γραμμές δεν θα δώσω κάποια συνταγή πως μπορούμε να διατηρήσουμε την ελπίδα μέσα μας. Θα σας μιλήσω (θα είμαι όμως σύντομη, μην ανησυχείτε) για κάτι πάρα πολύ κλισέ, για την ευεργετική επίδραση της φύσης στην ψυχολογία μας, περιγράφοντας μια εμπειρία μου.


Τα τελευταία 4 περίπου χρόνια  διαλύονται σταδιακά με βίαιο ή λιγότερο βίαιο τρόπο όλες μου οι σταθερές, να εξηγηθώ, ότι πίστευα ότι το έχω δεδομένο ή το έχω κατακτήσει γινόταν θρύψαλα (σπίτι, δουλειά, συνήθειες, επίπεδο ζωής, κλ κλ) όπως εκείνα τα πορσελάνινα μπιμπελό των μαμάδων μας που κατά λάθος ρίχναμε κάτω όταν παίζαμε και τρέχαμε να κρύψουμε τα κομματάκια μπας και δεν καταλάβει ότι λείπει. 
Κάθε τι που κατέρρεε το πενθούσα και μετά από λίγο έλεγα δεν πειράζει μπορώ να ζήσω και χωρίς αυτό ή να δημιουργήσω κάτι καλύτερο. Σημαντικό ρόλο στην διατήρηση μιας κάποιας καλής ψυχολογίας έπαιξε και η ύπαρξη των άλλων, δηλαδή του συντρόφου μου, κάποιων λίγων συγγενών και των φίλων μου καθώς και η συμμετοχή στο κτήμα. Και αφού κατάφερα τέσσερα χρόνια τώρα να σπάνε τα μπιμπελό, να πετάω τα κομμάτια και να λέω δεν πειράζει προχωράω, έρχεται το μαύρο στην ΕΡΤ και με πλακώνει. Θα μου πείτε. έλα τώρα, αρρώστιες, χάσιμο σπιτιού, επτάμηνα ανεργίας, διαδηλώσεις, εφορία, εκλογές, Βενιζέλος, Σαμαράς, δεν σε πλάκωσαν, σε πλάκωσε το μαύρο της ΕΡΤ; Ναι, όλα τα προηγούμενα με θυμώνανε, με κάνανε να δρω, τέλος πάντων κάτι γινόταν. Με το μαύρο στην ΕΡΤ νομίζω ότι κατέρρευσα ότι χάθηκε κάθε διάθεση να βρω κάπου μέσα μου μια κάποια ελπίδα. Έτσι πρακτικά και συμβολικά μας έδειξε η κυβέρνηση ότι μπορώ να σας τσακίζω τις ζωές, τα δικαιώματα, το σύνταγμα, τα πάντα. Μπορώ και το κάνω!
Για να μην πολυλογώ (γιατί υποσχέθηκα στην αρχή ότι θα είμαι σύντομη) την Τρίτη μέρα του κλεισίματος της ΕΡΤ πέρασα από το κτήμα να φυτέψω καμιά εικοσαριά φιντανάκια ντομάτας. Το έκανα λίγο από υποχρέωση  προς τους άλλους. Και πήρα το σκαλιστήρι μου και άρχισα να φτιάχνω τις τρύπες για να φυτέψω τις ντομάτες, με βαριά καρδιά ομολογουμένος καθώς μου ερχόταν και ο απόηχος από την ΕΡΤ σκεφτόμουν ότι έπρεπε να είμαι εκεί και όχι να φυτεύω ντομάτες.  Στην τρίτη τρύπα είχα χαλαρώσει και εκεί  κατάλαβα ότι κακοποιούσα την γη, έσκαβα με τόση ένταση και δύναμη λες και επρόκειτο να βρω μπαούλο με ευρώ. Αφού λοιπόν χαλάρωσα από την ένταση που δεν ήμουνα και σίγουρη ότι είχα, άρχισα να σκάβω με τον σεβασμό και την προσήλωση που αξίζει στην γη και σκέφτηκα (όχι κάτι προπρωτότυπο) πως διοχετεύουμε τα συναισθήματα μας στην γη, σαν τους γονείς μας που μπορεί να είμαστε νευριασμένοι και να ξεσπάμε σ αυτούς αλλά πάντα μας υπομένουν και μας συγχωρούν (στην μαμά μου παίρνει λίγο παραπάνω) και συνεχίζουν να μας φροντίζουν και πάντα μας βγάζουν φαγητό να φάμε. Γαλήνια λοιπόν με ζηλευτή ηρεμία φύτεψα τις ντοματούλες και περιμένω να φάω από αυτές. Μετά κάθισα στον κύκλο με τις λεβάντες και πασπάτευα την πιο κοντινή μου λεβαντούλα και έπεσα σε νιρβάνα!
Πέρασαν οι μέρες και  λίγο ξέχασα το δώρο που μου είχε κάνει  το κτήμα. Εγώ συνέχιζα καθημερινά να ανεβαίνω στην ΕΡΤ αλλά παραμελούσα την συμμετοχή μου στον αγρό, γιατί άμα μένεις μακρυά και έχεις και άλλες υποχρεώσεις οι ώρες τις ημέρας δεν φτάνουν (γνωστά πράγματα αυτά σ όλους νομίζω) και η μαυρίλα με πλάκωνε και η απελπισία όπου ένα βράδυ φεύγω από την ΕΡΤ και πάω στο σπίτι ενός ζευγαριού φίλων αγαπημένων και συναγροτών, πίνουμε το τσάι μας, συζητάμε (πράγματα απογοητευτικά κυρίως) κάνω να φύγω και βλέπω τα σπορεία που είχε φτιάξει η φίλη για να τα φυτέψουμε στο κτήμα και τα θαύμασα και μου είπε για μια καρπουζιά που μόλις εκείνη την ημέρα είχε βγάλει φυλλαράκι και απλά με έπιασε μια αισιοδοξία, μια χαρά και ξαφνικά σαν να υπάρχει ελπίδα. Μην με ρωτήσετε γιατί, δεν ξέρω, έτσι απλά μου ήρθε. 
Κάτια Παπ.
Advertisements

2 thoughts on “Πώς μπορεί ένα φυλλαράκι καρπουζιάς να διώξει την απελπισία

Add yours

  1. …. ''σαν'' να υπάρχει ελπίδα ! ! !
    Αυτό Είναι Η ΖΩΗ η ίδια ! !
    Μόνο έτσι Είναι η Γη και όλη η Φύση…και η Φύση Μας !
    μία μικρή κίνηση …και τσάαακ…μπαίνουμε στην αλήθεια μας που είναι η χαρά η αγάπη για τη Γη η αισιοδοξία …
    ευχαριστώ

    Like

  2. τώρα τα καρπουζάκια τα φυτέψαμε, οπότε εκτός από ελπίδα θα μας δώσουνε και τους γλυκούς ζουμερούς καρπούς τους!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Ο κήπος της αειφορίας

Τοπικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ΔΙΠΕ Δυτικής Αττικής

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

Urban Botany

Just another WordPress.com site

in the garden

from the newstead community garden

Αστικός Αγρός Χαλανδρίου

τόπος συνάντησης, σκέψεις, φωτογραφίες, ιδέες, προβληματισμοί και δράσεις ενός μικρού κοινοτικού εγχειρήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής

%d bloggers like this: