Οι Αγιες Νύχτες

Το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι μια ξεχωριστή εποχή-μεταίχμιο για τη γη. Μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου οι μέρες όλο και μικραίνουν, το φως λιγοστεύει, και η θερμοκρασία πέφτει. Είναι η εποχή που οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο στο σπίτι με τους οικείους τους, εποχή εσωστρέφειας αλλά και κοινωνικότητας – δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότεροι “δημοφιλείς” άγιοι γιορτάζονται το μήνα Δεκέμβριο, που οι παλαιότεροι δεν χρειαζόταν να αφιερώνουν τόσο χρόνο στα χωράφια.
Το χειμερινό ηλιοστάσιο αλλάζει τις ισορροπίες: η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει, ανεπαίσθητα στην αρχή – τα μεγάλα κρύα και οι παγωνιές έπονται, αλλά το σκοτάδι λιγοστεύει, και αυτό είναι η υπόσχεση της άνοιξης. 
Οι μέρες που ακολουθούν το χειμερινό ηλιοστάσιο γιορτάζονταν από τα αρχαία χρόνια (σε εμάς έφτασαν οι γιορτές αυτές με τα Χριστούγεννα και το Δωδεκαήμερο, τη γέννηση του Χριστού-Ηλιου της Δικαιοσύνης, και τους Καλικάντζαρους). Οι νύχτες αυτές έχουν μία δική τους δόνηση, μία αίσθηση ιερότητας, αισθητή όταν βρεθεί κάποιος έξω στη φύση το βράδυ. Κάποιες παραδόσεις λένε οτι τις μέρες αυτές πλησιάζουν τη γη όλες οι ψυχές των παιδιών που είναι να γεννηθούν μέσα στον επόμενο χρόνο. Μια άλλη παράδοση λέει οτι τις μέρες αυτές πλησιάζουν τη γη τα πνεύματα (οι αρχάγγελοι) των φυτών και αγγίζουν τα “παιδιά” τους: αυτά που εμείς περιμένουμε να φυτρώσουν, να βλαστήσουν, να κάνουν φύλλα άνθη και καρπούς.
Αυτά ηχούν παράξενα στα αυτιά του σύγχρονου ανθρώπου, πιθανώς. Οι παραδόσεις και οι “μαγικές” δοξασίες των παλαιότερων θεωρούνται “ξεπερασμένες” μπροστά στη μηχανιστική λογική που ισοπεδώνει, και δεν αφήνει χώρο στο δέος και στο μυστήριο. Στον πολιτισμό μας έχει επικρατήσει η “αρσενική” προσέγγιση του υπολογισμού, της στείρας επιστήμης, και της εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Η καλλιέργεια της γης υπολογίζεται σε “απόδοση ανά στρέμα” (απόδοση σε κιλά, ούτε καν απόδοση σε υγεία ή ευημερία!), και η υποταγή της γης στον άνθρωπο είναι πλέον εμπεδωμένη αξία στον δυτικό άνθρωπο. 
Πολλοί από μας, όμως, θέλοντας να ξαναβρούμε τη χαμένη μας σύνδεση με τη φύση, και να εδραιώσουμε μία σχέση συνεργασίας με τη γη, προσπαθούμε να προσεγγίζουμε την καλλιέργεια με το πνεύμα του δέους και της ευγνωμοσύνης. Ψάχνουμε τις παραδόσεις των παλαιότερων, παρατηρούμε και μελετούμε τους φυσικούς κύκλους και τα συναισθήματα που μας γεννούν, και προσαρμόζουμε αντίστοιχα τις πρακτικές μας. Το αίσθημα της ιερότητας είναι εγγενές σε κάθε ψυχικά υγιή άνθρωπο (άσχετα εάν είναι θρησκευόμενος ή όχι), και έχει να κάνει ακριβώς με τα αισθήματα της ευγνωμοσύνης και του δέους, με τη συναίσθηση οτι είμαστε μέρος κάποιου μεγαλύτερου όλου που μας ξεπερνά. Με τη λογική αυτή, στον αγρό έχουμε επιλέξει να ακολουθούμε τις αρχές και τις πρακτικές της βιοδυναμικής και της ομοιοδυναμικής καλλιέργειας (μαζί με τις αρχές και τις πρακτικές της περμακουλτούρας, που δένουν θαυμάσια μεταξύ τους). 
Για την ομοιοδυναμική, οι “12 Αγιες Νύχτες” είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να φροντίσει κανείς τη γη και τα φυτά του σε ένα άλλο επίπεδο (πέραν του φυσικού). Ετσι έχουμε τα ραντίσματα των “Αγίων Νυχτών”, με ειδικά ενεργειακά σκευάσματα, σε συγκεκριμένα απογεύματα (ή βράδια, μια που νυχτώνει νωρίς), τα οποία ενισχύουν την ενέργεια των φυτών. 
Γράφει ο αρχικηπουρός μας σχετικά:
“Σήμερα, μόλις τελείωσε στον Αγρό μας το ράντισμα του Ανοίγματος.
Για τους συναγρότες κάνω μια μικρή ενημέρωση, την οποία μπορεί κάποιος να βρει ενδιαφέρουσα.
Με όριο το χειμερινό ηλιοστάσιο αρχίζουν οι λεγόμενες “άγιες νύχτες”.

Λοιπόν, κάθε άνθρωπος έχει το ΕΓΩ του, δηλαδή μια όλως προσωπική συνείδηση του Εγώ Είμαι και, συγχρόνως, έχω επίγνωση ότι Είμαι και Υπάρχω. Λέγεται και ατομικό Πνεύμα. Όσο πιο κοντά είναι μια ανθρώπινη προσωπικότητα με το ΕΓΩ της, τόσο πιο ορθά καθοδηγείται και εκπληρώνει τον προορισμό της.

Στη Φυσική Δημιουργία τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Αυτή η συνείδηση του ΕΓΩ, δεν είναι ατομική και προσωπική, αλλά Ομαδική. Δηλαδή όλα τα άτομα ενός είδους, όλοι οι σκύλοι, όλες οι γάτες, όλες οι τριανταφυλλιές, όλες οι αμυγδαλιές, όλα τα μαρούλια αποτελούν υλική έκφραση ενός Ομαδικού Εγώ, ενός Αρχετύπου αυτού του συγκεκριμένου είδους.

Όσο πιο κοντά βρίσκεται η κάθε αγκινάρα με το Αρχέτυπο του είδους της, τόσο πιο ανθεκτική η βλάστηση και τόσο πιο καλή η ποιότητα του λουλουδιού της (που τρώμε). Ή τόσο πιο γερό το δέντρο π.χ. της μηλιάς, τόσο πιο νόστιμος και ο καρπός της.

Τούτες τις μέρες μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο ανάμεσα στα Χριστούγεννα και στα Φώτα, αυτά τα πνευματικά Αρχέτυπα,ή ομαδικά Εγώ της Φύσης μπορούν να βρεθούν πιο κοντά στα υλικά τους παιδιά.

Με το αποψινό ράντισμα επιδιώκουμε το “άνοιγμα” του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου του κάθε φυτού ή δέντρου, ή πουλιού, ή σκουληκιού, ακόμη και του σαλιγκαριού (!) κάθε – τελικά – ζωντανού μικρού ή μεγάλου οργανισμού του Αγρού μας, στο να υποδεχτεί το πλησίασμα του Αρχετύπου του και να πάρει στροφή προς το καλύτερο της υγείας του και της παραγωγής του.”




Σας ευχόμαστε να περάσετε όμορφα τις μέρες των γιορτών, με χαρά και ευγνωμοσύνη για τα δώρα που μας χαρίζει κάθε μέρα η γη και η ζωή.
Advertisements

One thought on “Οι Αγιες Νύχτες

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Ο κήπος της αειφορίας

Τοπικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ΔΙΠΕ Δυτικής Αττικής

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

Urban Botany

Just another WordPress.com site

in the garden

from the newstead community garden

Αστικός Αγρός Χαλανδρίου

τόπος συνάντησης, σκέψεις, φωτογραφίες, ιδέες, προβληματισμοί και δράσεις ενός μικρού κοινοτικού εγχειρήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής

%d bloggers like this: