Καλλιεργώντας τον Παράδεισο, μέρος Γ : Son Barrina, Mallorca

Στην άλλη άκρη της Μεσογείου, στην τουριστική Μαγιόρκα, ανάμεσα σε οπορώνες με αμυγδαλιές, χαρουπιές και εσπεριδοειδή, σε μια εξοχή που θυμίζει πολύ Ελλάδα, υπάρχει ένα όμορφο αγρόκτημα… Λέγεται Σον Μπαρίνα, και είναι ένα από τα 5 βιολογικά αγροκτήματα του νησιού. Βρέθηκα εκεί την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου για να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο εκπαίδευσης εκπαιδευτών/δασκάλων Περμακουλτούρας (Διαρκούς Καλλιέργειας) με την ανεπανάληπτη Ρόζμαρυ Μόρροου, τον Αλφρεντ Ντέκερ και την Πατρίσια Περέιρα.

Το αγρόκτημα ξεκίνησε πριν 18 χρόνια, από ένα ζευγάρι, την Κόνη και τον Μπραν, νέους τότε γονείς, οι οποίοι θέλησαν να αλλάξουν τη ζωή τους καλλιεργώντας βιολογικά και μεγαλώνοντας τα παιδιά τους σε περιβάλλον υγείας και ελευθερίας. Καλύπτει περίπου 60 στρέμματα, όπου καλλιεργούνται κυρίως εσπεριδοειδή, αλλά και πολλά άλλα φρούτα και εποχιακά λαχανικά. Εχει δικό του νερό, και πισίνα (με ψάρια και πάπιες!) η οποία χρησιμοποιείται και για το καλοκαιρινό πότισμα. 
Στο αγρόκτημα λειτουργεί και κατάστημα βιολογικών προϊόντων (με τιμές πάνω-κάτω σαν τις δικές μας εδώ, και μεγάλη γκάμα προϊόντων), το οποίο παρέχει και εβδομαδιαίο “καλάθι” εποχιακών λαχανικών (που παράγονται στο κτήμα) σε οικογένειες που το ζητούν. Κατά καιρούς φιλοξενεί σεμινάρια κηπουρικής για παιδιά, μαθήματα κεραμικής, αλλά και μεγαλύτερης διάρκειας σεμινάρια Σχεδιασμού Διαρκούς Καλλιέργειας (Περμακουλτούρας – PDC).

Στο αγρόκτημα υπάρχει χώρος και για τα παιδιά: μια λιτή παιδική χαρά από φυσικά υλικά, που αφήνει χώρο στη φαντασία – τρείς κούνιες, μία τραμπάλα, ένα λιλιπούτειο σπιτάκι με μικρά έπιπλα, και ένα εξωτερικό χαμηλό τραπεζάκι από παλέτες. Μέσα στο μαγαζί υπάρχει και παιδικό μαγαζάκι!
Σε ένα λειτουργικό αγρόκτημα οι εργαζόμενοι δεν έχουν συνήθως την πολυτέλεια του χρόνου να φροντίσουν την αισθητική του. Εδώ όμως δεν συμβαίνει αυτό: ο Μπραν είναι τελειομανής και θέλει τα πάντα να είναι στη θέση τους, και η Κόνη επενδύει πολλή φροντίδα στο “να είναι τα πάντα όμορφα”, όπως λέει. Τα τελευταία χρόνια ανοίγουν τις πόρτες τους σε wwoofers, εθελοντές δηλαδή, που εργάζονται με αντάλλαγμα γνώση τροφή και στέγη για 3-4 εβδομάδες, ανάλογα την περίσταση, οι οποίοι βοηθούν γενικά στις δουλειές του κτήματος (πολλά βιολογικά αγροκτήματα ανά τον κόσμο δέχονται εθελοντές οι οποίοι διδάσκονται στην πράξη τις αρχές και της πρακτικές της οικολογικής γεωργίας προσφέροντας εργασία – για την Ελλάδα, δέστε εδώ).

Η Μαγιόρκα είναι ένα νησί με μεσογειακό κλίμα: αυτό σημαίνει πλέον μεγάλες περιόδους ξηρασίας (το 2015 δεν έβρεξε καθόλου από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο), οπότε η φάρμα χρειάζεται μία βιώσιμη στρατηγική νερού για πότισμα και όχι μόνο. Υπάρχει λοιπόν εδαφοκάλυψη παντού, με οποιοδήποτε υλικό βρίσκεται διαθέσιμο (είδα μαλλί προβάτου, το κλασσικό άχυρο, φύκια, αλλά και κελύφη βελανιδιών και αμυγδάλων στους κήπους), και κιούπια. Αγυάλωτα πήλινα κιούπια που θάβονται μέσα στη γη, γεμίζονται με νερό και σκεπάζονται για να εμποδίζεται η εξάτμιση.

Οπως είπαμε, όμως, η ομορφιά και η αισθητική είναι πολύ σημαντική για το αγρόκτημα αυτό, και οι λεπτομέρειες είναι εξαιρετικά προσεγμένες. Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός οτι μέσα σε μια παραγωγική φάρμα υπήρχαν ήσυχες γωνιές, ζωγραφισμένοι τοίχοι, καλλωπιστικά φυτά και κάκτοι, και καμπυλωτές φόρμες τόσο στα παγκάκια όσο και στα μονοπάτια. Kι επειδή οι χώροι χρησιμοποιούνται έξυπνα και εντατικά, με σχεδιασμό Διαρκούς Καλλιέργειας (Περμακουλτούρας) υπάρχει άφθονος χώρος για Τέχνη και μικρές γωνίτσες ανάψυχής. Τις μεγάλες ήσυχες νύχτες του χειμώνα, η Κόνη κάνει κατασκευές, όπως η παρακάτω “μπάλλα” από κομμένα πλακάκια, που απεικονίζει τον “κόσμο της”, και βρίσκεται στην εσώτερη είσοδο της φάρμας.

Κι επειδή μιλάμε για εφικτούς επίγειους παραδείσους, το αγρόκτημα αυτό είναι καταφύγιο ορνιθοπανίδας, μια που δεν επιτρέπει στους κυνηγούς (που αφθονούν στο νησί) να πλησιάζουν τα σύνορά του. Στο κτήμα φωλιάζουν δύο ζευγάρια τσαλαπετεινών, μου είπε η Κόνη, η οποία γνωρίζει καλά τα πουλιά του νησιού και τις συνήθειές τους. Ηταν μια καταπληκτική εμπειρία κάθε πρωί να ξυπνάω λίγο πριν το χάραμα με τις φωνές των διαφορετικών πουλιών – όπως και αρκετά τρομακτικό το να ακούω (έστω από μακριά) τους πυροβολισμούς…
Νιώθω ευγνώμων κάθε φορά που επισκέπτομαι έναν κήπο, ένα αγρόκτημα ή μία φάρμα όπου οι άνθρωποι συνεργάζονται αρμονικά με τη γη. Αφενός μαθαίνω διαρκώς, και κυρίως από τις λεπτομέρειες, τις στρατηγικές και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται κάθε φορά για την επίλυση προβλημάτων, αφετέρου τρέφεται μέσα μου η ελπίδα οτι μπορούμε να ζούμε με αφθονία σε αρμονία με τη φύση – την εκτός και την εντός μας. Το Σον Μπαρρίνα μου άφησε ένα αίσθημα τάξης, ομορφιάς και αφθονίας, μία αίσθηση οτι αποδεχόμενοι τα όρια που μας βάζει η γη και αναγνωρίζοντας τα δικά μας μπορούμε να ζούμε καλά και δημιουργικά.
Με αγάπη και συνεργασία μεταξύ μας και με σεβασμό στη γη που μας φιλοξενεί.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Ο κήπος της αειφορίας

Τοπικό Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ΔΙΠΕ Δυτικής Αττικής

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

Urban Botany

Just another WordPress.com site

in the garden

from the newstead community garden

Αστικός Αγρός Χαλανδρίου

τόπος συνάντησης, σκέψεις, φωτογραφίες, ιδέες, προβληματισμοί και δράσεις ενός μικρού κοινοτικού εγχειρήματος στο λεκανοπέδιο της Αττικής

%d bloggers like this: