το Άνοιγμα

Χθες τους ξαναβρήκα. Ήμασταν, πια, γνωστοί∙ τους είχα ξανασυναντήσει λίγες μέρες πριν.Όλα ξεκίνησαν με προτροπή του Μάριου.-         Πρέπει να «ανοιχτούμε», μου είπε. Αφού αυτοί έρχονται με καλές διαθέσεις, πρέπει και εμείς να μιλήσουμε μαζί τους.-         Δεν τους γνωρίζω, αντέτεινα.-         Θα φροντίσω να σου φέρω κάποιες προσκλήσεις, απάντησε και πήγαινε δες τους. Εξάλλου είναι κοινό το... Continue Reading →

Advertisements

Κουκιά σπέρνω

Με τις βροχούλες και τα κρύα ο αγρός μας πρασίνισε και γέμισε ρόκα, άγρια καλέντουλα, και σινάπι. Οι πατάτες μας ψήλωσαν και χρειάστηκαν παράχωμα. Ο Νοέμβριος μας βρήκε λίγο σκόρπιους, γιατί η ζωή  στην πόλη μας παρασύρει και μας ζητά διαρκώς και ανελέητα, και ο χρόνος μας λιγοστεύει και δυσκολεύει. Στον αγρό, όμως, ξαναθυμόμαστε οτι... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑